Archive for April, 2006

20
Apr

Windows Vista

Vista53421 The new version of Windows. Its edition for everyone will be released by January 2007. It has very high system requirements, but it kicks ass! Click on the image to see how your desktop will look like with this new OS.

15
Apr

Alaala ni Batman

Batman1 by Radioactive Sago Project

San ba yun….

Bale, 1986 nung una kong nakilala si Batman. Wala pang ABS-CBN nun. Sa BBC2 pa nun eh, panahon ni Marcos na malapit nang mamatay. Wala rin si Kris Aquino, wala pa si Boy Abunda. Sikat pa si German Moreno nun eh. Sabi ko, "Shit! Ang galing nito ah". Natulala ako nang una kong napanood si Batman. "Shit! Ang galing nito", sabi ko sa sarili ko. "Ang galing galing galing galing ng itsura ni Batman. Parang kinatam ang mukha. Ang galing ng costume. Umuumbok ang dibdib pero hindi pa rin bakat ang utong. At, ang galing ng gadgets niya, ang gara ng kotse, ang ganda ng bahay, ang galing-galing mag-Ingles, ang galing mangarate. Actually, pulbos nga lahat ng kalaban niya eh. Palagi ko siyang pinapanood nang tuwing hapon. Palagi akong nakikipag-away sa katulong namin dahil gusto niyang manood ng Lotlot and Friends at saka That’s Entertainment. Pero ako, isa lang talaga ang gusto kong panoorin — siya ring na idol na idol na idol na idol ko talaga (Idooool!).

Bale, idol na idol na idol na idol na idol ko talaga si Batman. Di bale na si Robin. Ayoko si Robin kasi parang bading. Ano kaya ang relasyon nila ni Batman? Pero, idol ko talaga si Batman nun. Palagi ko siyang dinodrawing. Palagi ko siyang ginagaya. Lahat ng mga bagay na Batman gustong-gusto ko at meron ako. Yung t-shirt ko Batman. Yung lunch box ko, Batman. Yung pencil case ko, yung panyo, sumbrero, yung toothbrush, yung brief ko, lahat yun Batman. Mahal na mahal ako ng tatay ko kasi kahit mahirap lang kami palagi niya akong binibili ng mga Batman na bagay. Pero minsan, gusto ko talaga ng Batmobile na laruan. Nagpabili ako sa kanya, sabi ko "Tay, bili mo naman ako ng batmobile o." Pero, katatae lang niya sa trabaho nun, at wala daw siyang pera. Kasi kasali yata sa unyon, at wala sa picket line kaya yun, natanggal. Kaya gumawa na lang siya ng tarak-tarak na lata ng sardinas at binutasan na lang at kinabitan ng tansan at dun ko nalaman ang ibig sabihin ng pagmamahal.

At lumipas na ang mga taon na si Batman ay halos tuluyan nang naglaho mula sa aking alaala. Ngunit sa isang madilim na sulok ng aking kamalayan, alam kong naroon pa rin si Batman - isang tahimik na aninong nakabalabal sa dilim at misteryo sa loob ng aking utak at kwarto. At mula noon ay nag-iba na nga ang ihip ng hangin, nagulo na ang ikot ng mundo, kumupas na ang kulay ng buhay, dumaan ang mga kasintahan, ang mga asawa, ang mga taong akala mo’y kaibigan pero yun pala’y tarantado, mga artistang araw-araw napapanood sa TV na mga bobo, mga pulitikong bobo, mga trabahong maliit lang ang suweldo, isang milyong bundok ng mga problema, isang milyong baha ng mga hinanakit isang mundo ng hinagpis. Hindi ko na matagalan. Hindi ko na matiis. Hindi ko na kaya.

Ngayon, hindi ko na talaga kaya! Hindi ko na talaga kaya! Hindi ko na kaya! May narinig akong putok mula sa kaibuturan ng aking utak. Bumigay na ang tali! Sumabog na ang bulkan! Nabasag na ang pula! Kaya ngayon, isang madilim na madilim na gabi, ako ay narito na sa tuktok ng isang mataas na mataas na building sa Ayala. Ang sarap ng hangin na umihip-ihip sa aking kapa. Nakataas ang aking mga kamay! Nakataas na ang aking mga kamay! Malapit na akong lumipad! Malapit na akong lumipad! Malapit na akong lumipad! Lipad, Batman, lipad! Lumipad ka! Lumipad ka! Lumipad ka papuntang langit! Lumipad ka! Lumipad ka! Nakataas ang aking mga kamay, nakataas na ang aking mga kamay!

Eh pero, bigla kong naisip hindi naman pala lumilipad si Batman, ‘di ba? Hindi naman pala lumilipad si Batman. Hindi naman pala lumilipad si Batman. Kaya paalam, malupit na mundo. Paalam, mahal. Paalam po, inay, itay, kuya, ate, lolo, lola, paalam po. Lolo sa tuhod, paalam po. Lola sa siko, paalam po. Bantay, paalam. Muning, paalam. Ewan ko kung sinong magpapakain sa inyo. Paalam po, Aling Tekla. Paalam po, Mang Gorio. At saka ko na lang po babayaran yung sukang inutang ko sa inyo. Paalam, Jun-jun. Paalam, Bong-bong, Ba-bye Rose, Hoy! Ba-bye. Ba-bye, Pini. Ba-bye, Baby. Ba-bye, Pablo, Cis, Rastem, Dj, Jay. Sige ingat. Wowie, kita tayo. Pards, Arwin, ingat kayo. Sige paalam.

07
Apr

Is it true?

I’ve read a revelation of an American telling about their US history which happened in the Philippines that stopped terrorism for the next 50 years.

A certain Gen. John J. Pershing was in command by that time and there were numerous terrorist attacks occuring. The general’s men were told to catch some of the pesky terrorists and teach them a lesson. The terrorists were all tied to posts as if they will be executed. The US soldiers killed pigs in front of the terrorists then rubbed their bullets in its blood. The terrorists were terrorized (haha) because they would be contaminated with pig’s blood. Meaning, they could not enter heaven, even if they died as terrorist martyrs. All but one was shot, their bodies dumped into the grave, and the hog guts dumped atop the bodies. The lone survivor was allowed to escape back to the terrorist camp and tell his brethren what happened to the others. Muslims die for Allah and hoping to enter heaven with lifetime supply of virgins. But this shows that they will not, but die with the hated pigs of the devil.

Since it happened in the Philippines, it has to be taught in our Phil. history classes. But I’ve never experienced that. That’s why I have doubts whether the story is true or not. Kinda nice way to stop terrorism because killing the terrorists alone makes them think that it is for Allah, but scaring them that they will go to hell will make them stop.